8 juni



Egersund – Stavanger

98 km



Om 7 uur op de fiets, strakblauw en minder koud dan gisteren.


Net op weg. Het lijk hier een meertje, maar het is de zee.


Maar dit is wel een meertje. Het geeft een beeld van de rommeligheid van de kust.


Ligt dat blok er echt los bovenop. En hoelang al?

De gekozen route binnendoor richting Bergen blijkt toch zwaarder als gedacht. Zeker door de hoge temperatuur.
Ontbijt in Ogna met lekkere broodjes en geen lekkere karnemelk, blijkt een soort yoghurt te zijn.


Net voorbij Hellvik.


Koeien tussen het wollegras, en de onvermijdelijke elektriciteitsdraden.

Ergernis. Er is bijna geen foto te maken of die "ontsierende " palen en draden zijn in beeld. Na een paar dagen besloot ik echter dat dit een integraal onderdeel van het landschap was. En dan is het ook niet hinderlijk meer.


Lang de kust gaat de weg een beetje op en een beetje neer.

Na Brusand direct omhoog, de leegte in. Het blijkt dat ik vandaag nog twee keer omhoog moet naar zo’n 300 meter. Dat is me teveel voor deze temperaturen, en ik kies toch voor Stavanger.


Een nieuwe stal. Nieuw hoeft dus niet altijd lelijk te zijn.

Vanaf het moment dat ik definitief afsla richting Stavanger, wordt het landschap anders. Veel landbouw.
Vanaf Bryne zit je eigenlijk al in de agglomeratie van Stavanger. Veel fietspaden,maar nergens aangegeven hoe je moet rijden. Een ramp dus. De omgeving is nauwelijks mooi te noemen. Eigenlijk niks.


Het centrum van Stavanger.

Uiteindelijk bij de Tourist-Information een kaart met fietsroutes.
En op naar de camping . En vlak achter de camping is er op zondag een winkel open.