5 juni



Laubenheim – Schlierbach (Mainz – Heidelberg)

110 km



Het is strak blauw als ik om half acht op weg ga. Het gaat nu door een breed dal.
In Nackenheim mis ik een bordje. Ik ga niet onder het spoor door, maar blijf langs het water fietsen. En dan houd het pad op. Het is, of terugfietsen, of alles over de vangrail zetten. Dat laatste dan maar.

Soms gaat het pal langs het water, dan weer achter de dijk. Nooit spectaculair, wel mooi.


Hier even onverhard.

Weer verhard, iets van het water af.


Achter de dijk.
De entree van Worms is één grote bouwput. Ik ga de stad in, maar kan het niet interessant vinden. Doe inkopen en ga verder. Ergens buiten de stad, op een dijk is het tijd voor de lunch.

Vlak voor Mannheim moet ik de Rijn over. De brug ligt ter plekke zo’n 25 meter hoog, en die hoogte is alleen te overbruggen met trappen. Alles van de fiets, naar boven dragen,op de fiets pakken, stukje fietsen, naar de andere kant van de Rijn, alles weer van de fiets af, naar beneden dragen, weer oppakken en dan weer verder fietsen.

Vlak voor Mannheim een industriegebied, even zoeken want het fietspontje over een zijtak van de Rijn is uit de vaart, er is niets aangegeven, en de kaart klopt ook niet.


Mannheim.
Maar als ik eenmaal bij de Neckar ben aangekomen, gaat het langs de rivier snel de stad uit naar het Oosten.
Dan langs de Neckar, met een kettingpont naar de overkant.


Er is ook een brug, maar ik ga even later met de pont over.


Veel golven moet je niet hebben hier. Het dek ligt bijna in het water.
De heuvels komen nu weer dichterbij en domineren de horizon.
Ik kom de buitenwijken van Heidelberg binnen. Ik ga niet de oude stad in, maar blijf op de noordoever van de Neckar.


Heidelberg.
Even na Heidelberg een pracht van een camping op de andere oever. Ik ga erheen.

Morgen wellicht een dagje Heidelberg.