25 juni


Glen Arnisdale – Fort Augustus

66 km lopen en fietsen



Grijs, windstil en dus midgets. Koffie achter het muggengaas.
Om half acht op weg.


Hier is nog sprake van iets van een pad, maar fietsen is onmogelijk.

Het blijft lopen.


Is hier nog sprake van een pad, of is dit een verzameling stenen.

Dan onduidelijkheid.


In de modder tussen het gras zijn nog wat sporen van fietsbanden te zien.

Fietssporen blijven aan deze kant van de rivier. Een duidelijke track loopt aan de ander kant. Ik besluit de fietssporen te volgen. Maar dat wordt niks. Ze waaieren alle kanten uit in zompig gras.
Dan maar terug naar de rivier.Teva’s aan en alles naar de andere kant gebracht. Het gaat nu weer omhoog, terwijl die Engelsen gisteren zeiden dat de cottage op het hoogste punt stond.


Na het oversteken van de rivier is er ieder geval sprake van een duidelijk pad. Fietsen gaat nauwelijks.

Een spoor asfalt, biedt hoop, maar blijkt verdwaalt. Het gaat via grote voetbalkeien verder omhoog.
Dan gaat het eindelijk naar beneden. In de miezer. Het is te lopen, maar daar is het dan ook wel mee gezegd.
Om 11 uur ben ik in Kinloch Hourn. Vandaag al 4,5 kilometer afgelegd.
In het totaal 14 kilometer in 7 uur.

Nog een stukje track, maar dat is luxe na de afgelopen uren.


Dan het asfalt weer op.

En het gaat direct weer omhoog. Hier en daar stukjes van zo’n 25%.


En er staan koeien op de weg.

Vanaf het hoogste punt wordt het min of meer normaal. Eerst een stukje afdalen en dan langs twee stuwmeren.


Loch Quioch. het eerste van de twee stuwmeren.

Weinig klimmen en dalen dus.
Invergarry, een camping, maar ik heb al besloten om door te rijden naar Fort Augustus.

Een stukje lans de A87. Een beetje druk.


River Ness bij Aberchalder.


Het Caladonian Canal.

Dan het jaagpad langs het Caledonian Canal op. Om 4 uur rijdt ik de camping op.
Redelijk gesloopt.